تصویری از تجمع هواداران مجاهدین در قائمشهر علیه بشهادت رساندن عین الله پورعلی
هر چه زمان میگذشت، ماهیت ضدمردمی و ضدایرانی خمینی نیز بیشتر آشکار میشد. در این دوران افشاگریهای بیامان مجاهدین، پرده را از چهره ارتجاعی خمینی بر میداشت؛ بهویژه وقتی مردم ایران میدیدند چگونه چماقداران خمینی هرگونه فعالیت سیاسی را با چماق، گلوله و حمله و هجوم پاسخ میدهند.
بعدها زهرا مریخی در مصاحبهیی با نشریه «مجاهد»، ارگان سازمان مجاهدین خلق ایران، با اشاره به آن مقطع گفت:
«... متأسفانه پس از سرقت رهبری انقلاب توسط خمینی ضدبشر از آنجا که بهعلت ماهیتش قادر نبود انرژیهای آزاد شده را در جهت دموکراسی و توسعه اقتصادی و اجتماعی سمت و سو بدهد و نیروهای آزاد شده در انقلاب را فعال بکند، از همان ابتدا در جهت سرکوب و خفه کردن این نیروها حرکت کرد و قبل از همه هم شروع به سرکوب کرد. در مقابل، زنان آگاه و مبارز از هر صنف و قشری همکاری با سازمان و جنبش مجاهدین را در شهرهای مختلف آغاز کردند.
آن روزها من خودم دانشآموز بودم و برایم این درجه از آزاد شدن انرژی زنان و دختران عجیب بود و هیچوقت مقاومتها و تلاشهای آنان را از یاد نمیبردم. بهخصوص صحنههای مقاومت پرشور و قهرمانانه میلیشیای دانشآموزی فراموشنشدنی است. درگیریهای فالانژها و چماقداران با میلیشیای محلات شهر خودم قائمشهر و خواهرهای دلاوری مثل سمیهنقرهخواجا و فاطمه رحیمی و بعد از آن هزاران زن مجاهد و مبارز دیگر...»
روز 4تیر 1359خمینی که بهشدت از مطالبه حقوق مردم و آزادیهای آنها و دفاع از دستاوردهای انقلاب توسط مجاهدین برآشفته بود و همچنین تمامی تلاشهای پشت پرده خود را برای سرکوبی مجاهدین توسط حزب جمهوری و چماقدارانش بیاثر یافته بود، به یک موضعگیری رسمی علیه مجاهدین مبادرت کرد.
خمینی در این موضعگیری تصریح کرد که دشمن اصلی او و رژیمش نه هیچ قدرت و نیروی خارجی، بلکه مجاهدین هستند.
سازمان مجاهدین خلق ایران برای جلوگیری از هرگونه درگیری بلافاصله اقدام به بستن کلیه ستادها و دفاتر خود در تهران و شهرستانها کرد. به این ترتیب دفتر جنبش ملی مجاهدین در قائمشهر نیز، بسته شد. پس از آن، زهرا مریخی مسئولیتهایی در هیأت تحریریة نشریه مجاهد در استان مازندران، به نام «طلاونگ» را به عهده گرفت.http://bit.ly/2eLEY9N
بعدها زهرا مریخی در مصاحبهیی با نشریه «مجاهد»، ارگان سازمان مجاهدین خلق ایران، با اشاره به آن مقطع گفت:
«... متأسفانه پس از سرقت رهبری انقلاب توسط خمینی ضدبشر از آنجا که بهعلت ماهیتش قادر نبود انرژیهای آزاد شده را در جهت دموکراسی و توسعه اقتصادی و اجتماعی سمت و سو بدهد و نیروهای آزاد شده در انقلاب را فعال بکند، از همان ابتدا در جهت سرکوب و خفه کردن این نیروها حرکت کرد و قبل از همه هم شروع به سرکوب کرد. در مقابل، زنان آگاه و مبارز از هر صنف و قشری همکاری با سازمان و جنبش مجاهدین را در شهرهای مختلف آغاز کردند.
آن روزها من خودم دانشآموز بودم و برایم این درجه از آزاد شدن انرژی زنان و دختران عجیب بود و هیچوقت مقاومتها و تلاشهای آنان را از یاد نمیبردم. بهخصوص صحنههای مقاومت پرشور و قهرمانانه میلیشیای دانشآموزی فراموشنشدنی است. درگیریهای فالانژها و چماقداران با میلیشیای محلات شهر خودم قائمشهر و خواهرهای دلاوری مثل سمیهنقرهخواجا و فاطمه رحیمی و بعد از آن هزاران زن مجاهد و مبارز دیگر...»
روز 4تیر 1359خمینی که بهشدت از مطالبه حقوق مردم و آزادیهای آنها و دفاع از دستاوردهای انقلاب توسط مجاهدین برآشفته بود و همچنین تمامی تلاشهای پشت پرده خود را برای سرکوبی مجاهدین توسط حزب جمهوری و چماقدارانش بیاثر یافته بود، به یک موضعگیری رسمی علیه مجاهدین مبادرت کرد.
خمینی در این موضعگیری تصریح کرد که دشمن اصلی او و رژیمش نه هیچ قدرت و نیروی خارجی، بلکه مجاهدین هستند.
سازمان مجاهدین خلق ایران برای جلوگیری از هرگونه درگیری بلافاصله اقدام به بستن کلیه ستادها و دفاتر خود در تهران و شهرستانها کرد. به این ترتیب دفتر جنبش ملی مجاهدین در قائمشهر نیز، بسته شد. پس از آن، زهرا مریخی مسئولیتهایی در هیأت تحریریة نشریه مجاهد در استان مازندران، به نام «طلاونگ» را به عهده گرفت.http://bit.ly/2eLEY9N


No comments:
Post a Comment