 |
هجرت پیروزمند رزمندگان به آلبانی
سیر و سلوک در پساپشتهای سفرنامه آزادی
آزادی، موهبتیست که پرتو مهرش بر هر جانی که بتابد و در هر ضمیری که خانه کند، دیگر زمین، وسعتیستناکرانمند برای بیکرانهگی رؤیاها و آرمانهای آدمی. رؤیاها و آرمانهایی که از قضا آزادی، در کانون هالهشان، بر باقی آرزوها مهر میتاباند. چنین مهری، نخستین انعکاس اثرگذارش، ناوابستگی و از سویی خصلت رهاسازی دارد.
کلمه «آزادی» وقتی در قرنهای گذشته به جوامع در حال توسعه (جهان سوم) میرسد، با تضادهای گوناگونی چنگ در چنگ میشود:
ـ در وهله نخست، همواره با نظامهای دیکتاتوری و فاشیستی (سیاسی و مذهبی) روبهرو است.
ـ در زیر همین چتر استبدادی، همواره با جهل و خرافات و هیزمبیاران تنور استبداد مواجه است.
ـ در زیر همین چتر، با طبقاتی و قشرهایی دست به گریبان است که نانخور دینفروشی و ریاکاری مذهبی تحت عناوین مختلف ظاهرپسند هستند که همواره هم زمینهساز و خدمتگزار سرکوب و اختناق و جنایتاند.
در ایران صد و دوازده سال گذشته، آزادی و راهیان شیفتهاش همواره با این سه عامل بازدارنده برای محقق نشدن حاکمیت مردم و دموکراسی روبهرو بودهاند. از این رو همواره نبردی سخت و پایانناپذیر بین آزادی و استبداد جریان داشته است.
پهناب زمین و زورق میهن
یکی از راههای این مبارزه تسلیمناپذیر، مرعوب نشدن به ساز و بندها و غل و زنجیرهای محیط، جغرافیا، زمین و اقلیم ناگزیر است. در اینجور مواقع اگر جنبشی یا گروهی قدرت تصمیمگیریاش توان پاسخگویی به ضرورت «هجرت» بهخاطر آرمان آزادی را نداشته باشد، بلاشک اسیر چنگال و دامچالههای دیکتاتور مسلط خواهد شد. گسستن از علقههای محیط و پریدن از دامچالههای «زمین» و پاکندن از اقلیم ناگزیر را همانا پرتو گرمیبخش امید و مشعل راهنمای آزادی میسر میکند. یکی از این تجربههای دم دست در تاریخ ۵۰سال گذشته ایران، سرنوشت گروهها و احزاب و سازمانهایی است که همعصر دو دیکتاتوری پهلوی و آخوندی بودهاند. در همین تاریخ پشت سر، سیر زندگی و هجرتهای مستمر مجاهدین خلق، تجربهیی فراروی نسلهای مشتاق آزادی گذاشته است تا ایمان بیاوریم که آزادی، موهبتیست که پرتو مهرش بر هر جانی که بتابد و در هر ضمیری که خانه کند، دیگر زمین ـ حتی میهن ـ وسعتیست ناکرانمند برای بیکرانهگی رؤیاها و آرمانهای آدمی. دیگر زمین، پهناب بیکرانهیی است که میتوان زورق میهن را نیز با خود داشت و عمری بر هاله خورشید زمین، وفادار آزادی بود و آرمانش را طواف نمود...
اکنون در آغاز پنجاه و چهارمین سال زندگی سازمان مجاهدین خلق ایران، میخواهیم سیری در سفرنامه آزادی در ۴۰سال گذشته کنیم و برگهایی از دستاوردهای «هجرت بزرگ» مجاهدین در دو سال گذشته را ورق بزنیم...
چرا هجرت؟
نخست نظری داشته باشیم بر علت و سمت و سویهجرتهای مستمر در تاریخ حیات مجاهدین. یادآوری میشود که آنچه با عنوان مهاجرت و جابهجایی اقوام و بهطور کلی انسانها در دنیای ما صورت میگیرد، هدف نخستش تأمین بهبود شرایط زندگی و آینده بهتر است.
مجاهدین خلق در هر جابهجایی و هجرت، همواره دنبال تأمین سه هدف اساسی بودهاند:
استمرار مبارزه برای آزادی رو به ایران، برای ایران و مردم ایران.
تأمین شرایط مناسب برای تضمین ادامهٔ این مبارزه.
حفاظت از تشکیلات بهمثابه گنجینة ملی و انقلابی برای پاسخ به سرنگونی دیکتاتور.https://bit.ly/2PRxjUk
|
Thursday, September 20, 2018
اینک خوانش آن «هجرت بزرگ»
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment